Kevin Bauder
17 kwietnia 2026 r.
1) Bóg i Słowo w Ewangelii Jana 1
2) Słowo Było u Boga
3) Słowo było Bogiem
4) W Nim Było Życie
5) Życie było światłem
W pierwszych wersetach czwartej Ewangelii Jan nazywa Jezusa Słowem . W 1:4 apostoł twierdzi, że życie jest w Słowie. Stwierdza również, że to życie jest światłem ludzkości.
To zagadkowe stwierdzenie. W jakim sensie Jezus Chrystus jest światłością ludzkości? Aby poprawnie odpowiedzieć na to pytanie, musimy zrozumieć, jak Jan używa kontrastu między światłem a ciemnością w swojej Ewangelii.
To kontrast, do którego wielokrotnie powraca. Już w następnym wersecie (1:5) Jan mówi: „Światłość świeci w ciemności, a ciemność jej nie ogarnęła”. Czasownik „ pojąć ” może tu oznaczać „ pojąć ” . Może również oznaczać „ przywłaszczyć sobie” lub „zapanować nad czymś ”. Może również oznaczać „ przezwyciężyć ” lub „przejąć kontrolę nad czymś”. Prawidłowe zrozumienie wersetu zależy mniej od tego, jak przetłumaczone jest to słowo, a bardziej od rozpoznania ogromnej różnicy i przeciwieństwa między światłem a ciemnością.
Jan również posługuje się kontrastem w 3:18–21. Oświadcza, że brak wiary w Jednorodzonego Syna Bożego prowadzi do potępienia (3:18). Ten, kto odmawia wiary w Chrystusa, zostaje potępiony właśnie przez ten czyn. Następnie Jan dodaje: „A na tym polega potępienie, że światłość przyszła na świat, lecz ludzie bardziej umiłowali ciemność niż światło, bo ich uczynki były złe” (3:19). Ludzie, którzy czynią zło, nienawidzą światła. Boją się, że światło obnaży ich uczynki. Natomiast ludzie, którzy praktykują prawdę, szukają światła, a światło ujawnia ich uczynki.
Kontrast ten jest kontynuowany w Ewangelii Jana 8:12 , gdzie Jezus stwierdza, że jest światłością świata. Mówi: „Kto idzie za mną, nie będzie chodził w ciemności, lecz będzie miał światłość życia”. Tutaj ponownie życie łączy się ze światłem , a oba są przeciwstawione chodzeniu w ciemności.
Najgłębszy kontrast między światłem a ciemnością pojawia się w Ewangelii Jana 12:35–36 . W tym kontekście Jezus właśnie przepowiedział swoje „wywyższenie”, czyli ukrzyżowanie. Tłum nie potrafi sobie wyobrazić Mesjasza, który miałby umrzeć. Upierają się, że Mesjasz pozostanie na zawsze. A jeśli chodzi o Jezusa, pytają: „Kim jest ten Syn Człowieczy?”
Jezus mówi im, że jeszcze przez krótki czas będą mieli wśród siebie światło. Powinni iść, póki mają światło, aby ciemność ich nie ogarnęła. Słowo „ ogarnąć” jest tym samym słowem, które w Ewangelii Jana 1:5 oznacza „pojąć ”. Ostrzega ich, że kto chodzi w ciemności, nie wie, dokąd idzie. Dopóki mają światło, powinni wierzyć w światło, aby mogli stać się synami światłości. Zostać ogarniętym przez ciemność oznacza tutaj utratę zdolności odnalezienia drogi.
Te fragmenty skupiają idee wokół światła i ciemności. Ze światłem wiążą się koncepcje życia, prawdy i zrozumienia. Światło to coś (ktoś), komu można zaufać. Z ciemnością wiążą się koncepcje zła, zaciemniania i potępienia. Takich rzeczy należy się wystrzegać.
Jan nazywa Słowo światłością ludzkości (1:4). To określenie musi oznaczać, że to On przynosi ludziom życie, prawdę i zrozumienie. Kiedy takie światło świeci, ciemność nie może go w żaden sposób powstrzymać ani przyćmić (1:5). Światło rozświetla ciemność, ale ciemność nie może go zgasić.
Następnie apostoł Jan robi krótką dygresję, mówiąc o innym Janie, Janie Chrzcicielu (1,6–8). Rolą Chrzciciela było dawanie świadectwa o światłości. Nie był światłością, ale wskazywał ludziom drogę do światła. Jego celem było przedstawienie Tego, który jest światłością, aby ludzie mogli w Niego uwierzyć.
Ale Słowo – Syn – Jezus Chrystus – On był światłością. To On przyszedł na świat. Czyniąc to, oświecił każdego człowieka. Ale co to znaczy?
Continue reading
