NASA: Słowo, które wskazuje na poniesienie grzechu

Odkryj niesamowite powiązania hebrajskie, które zainspirują Twoją drogę z Chrystusem

Dr Eli (Eliyahu) Girzshel
Niektóre hebrajskie słowa skupiają całą historię biblijną w jednym rdzeniu. Jednym z nich jest nasa (
נָשָׂא ), co oznacza „podnosić”, „nieść” lub „nieść”. Może opisywać podniesienie wzroku, dźwiganie ciężaru, noszenie winy i, co niezwykłe, przebaczenie grzechu. Związek ten nie jest ukrytym znaczeniem ukrytym za angielskim tłumaczeniem. Jest to powtarzający się biblijny schemat: przebaczenie jest zawsze przedstawiane jako przyznanie, że grzech ma znaczenie. Ktoś musi ponieść konsekwencje grzechu.

W Księdze Wyjścia 34:6-7 Pan objawia Mojżeszowi swój charakter. Jest współczujący, łaskawy, cierpliwy, wierny i „przebaczający nieprawość, występek i grzech”. W języku hebrajskim słowo to brzmi: nose avon va-fesha ve-chatta’ah (
נֹשֵׂא עָוֹן וָפֶשַׁע וְחַטָּאָה ), „znosząc lub przebaczając nieprawość, występek i grzech”. Pierwsze słowo, nos (נֹשֵׂא ), pochodzi od rdzenia nasa (נָשָׂא ) – „nosić”.
Dosłownie, Bóg jest Tym, który zabiera avon (עָוֹן ), „nieprawość”, pesza (פֶּשַׁע ), „bunt lub przestępstwo” i chatta’ah (חַטָּאָה ) -„grzech”. Nie oznacza to, że On aprobuje zło lub zwalnia z ludzkiej odpowiedzialności. Poniższe słowa potwierdzają, że On jest również sprawiedliwy. Jednak Jego miłosierdzie oznacza, że ​​On sam radzi sobie z miażdżącym ciężarem, jaki stwarza grzech.

Księga Kapłańska 16 nadaje temu obrazowi dramatyczną formę w Dniu Przebłagania. Po wyznaniu grzechów Izraela nad kozłem, „kozioł poniesie ( we-nasa ) na sobie wszystkie ich winy, aż do miejsca oddalonego” (Kpł 16,22). Ponownie, czasownik to nasa . Wina Izraela zostaje symbolicznie przerzucona na innego kozła i wyniesiona z obozu na pustynię.

Izajasz używa tego samego języka w sposób, którego nie możemy przegapić. Sługa „poniósł ( nasa ) nasze cierpienia” (Iz 53,4). Później Izajasz mówi: „poniósł ( nasa ) grzech wielu” (Iz 53,12). W obu wersetach nasa oznacza kosztowne znoszenie cierpienia. Sługa nie tylko współczuje cierpieniu z bezpiecznej odległości. Bierze je na siebie.

Wniosek
Schemat jest jasny: grzech ciąży, a miłość nie chce go zostawić bez odpowiedzi. Od Księgi Wyjścia do Izajasza Bóg objawia się jako Ten, który dźwiga to, czego my nie możemy dźwigać. Nie jest to przyzwolenie na grzech, ale obietnica, że ​​łaska jest silniejsza niż wina. Podnieś oczy. Ciężar został poniesiony. Idź wolny, bo Ten, który dźwiga, już utorował drogę.

Ważne ode mnie: Naprawdę potrzebuję Twojego wsparcia, aby ta praca się rozwijała. Proszę, rozważ jednorazową darowiznę lub, jeśli czujesz się prowadzony przez Boga, comiesięczną wpłatę (pamiętaj, każdy dar, duży czy umiarkowany, jest naprawdę potrzebny!). Twoje wsparcie pozwala mi skupić się bardziej na nauczaniu, a mniej na administracji, i pomaga mi przekazywać te spostrzeżenia wierzącym i poszukującym na całym świecie. Aby wesprzeć, kliknijTUTAJlub poniżej.

Codzienne rozważania_16.11.2026

Słowo do Mądrych

Greg Laurie
„Jeśli potrzebujesz mądrości, proś naszego hojnego Boga, a On ci ją da. Nie będzie cię ganił za prośbę” (Jk 1:5).

W tym tygodniu w nabożeństwach porozmawiamy o prośbach modlitewnych – o tym, o co najlepiej prosić Boga. A dziś zaczniemy od mądrości.

Jedno z pierwszych pytań, jakie zadajemy, gdy wszystko się załamuje, gdy spotykają nas trudności, brzmi: „Dlaczego, Panie? Dlaczego na to pozwalasz? Czym sobie zasłużyłem na taki los?”.

Może straciłeś pracę. Może nagle zachorowałeś. Może straciłeś bliską osobę. Cokolwiek to było, przyniosło ci to ogromny ból. I ten ból wydaje się trwać i trwać, a ty zastanawiasz się dlaczego.

List Jakuba 1:5 mówi: „ Jeśli potrzebujesz mądrości, proś naszego hojnego Boga, a On ci ją da. Nie będzie cię ganił, jeśli o nią prosisz ” (NLT). Lub, jak ujęto to w wydaniu NLT z 1996 roku: „Jeśli potrzebujesz mądrości – jeśli chcesz wiedzieć, czego Bóg od ciebie oczekuje – proś Go, a On chętnie ci odpowie. Nie będzie miał nic przeciwko temu, że o nią prosisz”.

Bóg wysoko ceni mądrość. Starotestamentowa Księga Przysłów jest praktycznie poświęcona temu tematowi.

„Człowiek, który znalazł mądrość, jest radosny, człowiek, który nabył rozwagi” (Księga Przysłów 3:13 NLT).

„Nie odwracaj się od mądrości, bo cię ochroni. Kochaj ją, a będzie cię strzec. Nabycie mądrości jest najmądrzejszą rzeczą, jaką możesz zrobić! A cokolwiek czynisz, rozwijaj rozsądek” (Przysłów 4:6–7).

„O ileż lepiej jest nabyć mądrość niż złoto i rozsądek niż srebro!” (Przysłów 16:16 NLT).

Continue reading →

Czy „narodzenie z wody” naprawdę oznacza chrzest?


Rozwiąż jeden z najbardziej zagadkowych tekstów Ewangelii

Dr Eli (Eliyahu) Girzshel
Kiedy Jezus mówi Nikodemowi, że wejście do Królestwa Bożego wymaga narodzenia się „z wody i Ducha” (J 3,5), wielu czytelników od razu myśli o chrzcie. To powiązanie zasługuje na poważne rozważenie. Zanim jednak rozstrzygniemy tę kwestię, powinniśmy zapytać, co nauczyciel Izraela, przesiąknięty Pismem Świętym, mógł dostrzec w tych słowach. To właśnie w tym miejscu, moim zdaniem, łączenie narodzenia z wody z chrztem wodnym jest nietrafione.

Nikodem, faryzeusz i przywódca żydowski, rozpoznaje w Jezusie nauczyciela posłanego przez Boga (J 3,1–2). Jezus mówi mu, że potrzebuje nowego narodzenia. Kiedy Nikodem ma trudności ze zrozumieniem, Jezus zwraca się do niego „nauczycielu Izraela” (J 3,10). To sformułowanie podkreśla jego pozycję i sugeruje, że to Pisma Izraela, a nie późniejsza tradycja i teologia chrześcijańska, powinny były przygotować go do zrozumienia.

Obietnica, którą Nikodem powinien uznać
Ezechiel obiecuje, że Bóg pokropi swój lud מַיִם טְהוֹרִים ( mayim tehorim ), „czysta woda”, oczyszczająca ich z nieczystości i bałwochwalstwa. To pokropienie przywodzi na myśl izraelskie rytuały oczyszczenia, w których używano krwi lub wody, ze szczególnie bliskim odpowiednikiem w Lb 19,17–19. Bóg da również swojemu ludowi nowe serce i włoży
רוּחִי ( ruchi ), „mój Duch”, jest w nich (Ez 36:25–27). Oczyszczenie i wewnętrzna odnowa należą do jednej obietnicy.

Czytając słowa Jezusa na tym tle, dostrzegamy również echa Ezechiela z innych miejsc Ewangelii Jana: obiecanego pasterza (Ez 34, 11–24; J 10, 11–16), płonące gałęzie winorośli (Ez 15, 1–8; J 15, 1–6) i życiodajny oddech Ducha (Ez 37, 9–14; J 20, 22). Ezechiel stanowi przekonujący kontekst dla zrozumienia związku wody i Ducha.

Niektórzy czytelnicy rozumieją „wodę” jako narodziny naturalne, po których następuje narodziny duchowe. Ewangelia Jana 3:6 rzeczywiście zestawia ciało z Duchem, ale Jezus nigdy nie utożsamia wody z płynem otaczającym dziecko. Uważam, że obietnica Ezechiela jest lepszym wyjaśnieniem: jedno nowe narodzenie obejmujące oczyszczenie i wewnętrzną przemianę przez Ducha Bożego.

Continue reading →

Codzienne rozważania_14.11.2026

Każdy jest krytykiem

Greg Laurie 14
„Sanballat bardzo się rozgniewał, gdy dowiedział się, że odbudowujemy mur. Wpadł we wściekłość i zaczął wyśmiewać Żydów” (Neh 4:1).

W dzisiejszym nabożeństwie porozmawiamy o słowach zachęty, które każdy wierzący powinien usłyszeć i wziąć sobie do serca: Krytyka nie zawsze oznacza, że ​​robisz coś źle.

Powracamy ponownie do starotestamentowej historii Nehemiasza. Nehemiasz i jego współbracia Żydzi dopiero co rozpoczęli odbudowę murów Jerozolimy, gdy rozpoczęła się krytyka. Księga Nehemiasza 4:1 wyjaśnia: „Sanballat bardzo się rozgniewał, gdy dowiedział się, że odbudowujemy mur. Wpadł we wściekłość i zaczął szydzić z Żydów” (NLT).

Następny werset zawiera kilka wymownych szczegółów dotyczących krytyki, z jaką spotkali się Nehemiasz i inni robotnicy. Sanballat zadrwił i powiedział: „Co ta banda biednych, słabych Żydów sobie wyobraża? Czy oni myślą, że mogą zbudować mur w jeden dzień, składając tylko kilka ofiar? Czy oni naprawdę myślą, że mogą coś zrobić z kamieni ze śmietnika – i to zwęglonych?” (Nehemiasza 4:2).
W krytyce Sanballata dostrzeżesz więcej niż nutę antysemityzmu. Mimo to Nehemiasz był zdeterminowany, by iść naprzód i czynić to, do czego powołał go Bóg.

Nie ma nic przyjemnego w byciu wyśmiewanym, prawda? Nie ma nic przyjemnego w byciu obiektem śmiechu. Spójrzmy na przykład na to, jak Hollywood przedstawia chrześcijan – Hollywood, który chce wyznaczać nam wszystkim standardy moralne do naśladowania. Uwielbiają przedstawiać chrześcijan jako głupców, błaznów, rasistów, mizoginów… uzupełnij lukę. W ich mniemaniu my, chrześcijanie, jesteśmy wszystkim, co złe na świecie. I nie wspominając już o tym, jak przedstawiają kaznodziejów. Niektórzy mogliby to nazwać formą prześladowania.

Continue reading →

Johnny został chrześcijaninem. Świetnie, tylko jakiego rodzaju?

Frank Viola
Oryg.: TUTAJ

13 listopada 2026 r.
Witamy w kolejnym czwartkowym NIEFILTROWANYM artykule, jedynym cotygodniowym artykule, który głosi, że przycisk drzemki jest dowodem na to, że ludzie mogą przegrać kłótnię z samymi sobą.

Przez większość życia, gdy ktoś mówił mi: „Johnny jest chrześcijaninem”, w mojej głowie tańczył radosny taniec. Cudownie. Johnny kocha Jezusa. Johnny kocha ludzi Boga. Wszystkich.
Johnny jest bezpieczny. Można mu powierzyć kluczyki do samochodu i hasło do Netflixa.
Raduję się razem z aniołami w niebie.
(Nawiasem mówiąc, „Johnny” symbolizuje celebrytów, gwiazdy filmowe, sportowców, muzyków, znanych podcasterów i ludzi, których choć trochę poznałem.)

Potem spędziłem kilkadziesiąt lat wśród „chrześcijan”.
Dzisiaj, gdy ktoś mówi: „Johnny [wstaw imię znanej osoby] właśnie został chrześcijaninem”, nie świętuję tego od razu.
Drapię się po głowie i zadaję pytanie, którego prawie nikt nie zadaje: Co to właściwie znaczy?
Oto niewygodna prawda. „Chrześcijanin” stał się jednym z tych słów tak wielkich, że prawie pustych.

Dotyczy to każdego, począwszy od kobiety, która w każdy wtorek po cichu karmi bezdomnych, aż po faceta, który od dwudziestu lat nie otworzył Biblii, ale jest pewien, że Jezus głosowałby na republikanów, demokratów lub libertarian.

Przychodzi mi na myśl baseball. Myślę, że ta ilustracja pomoże mi zrozumieć, o co mi chodzi.
Jeśli powiem ci, że Johnny jest fanem baseballu, to właściwie niczego się nie dowiesz.
Zapytałbyś: „Jaki kibic? Yankees? Red Sox?”
To nie jest drobny szczegół. To cała historia.

Posadź w październiku fana drużyny Yankees i fana drużyny Red Sox w tym samym barze, a szybko odkryjesz, że stwierdzenie „obaj kochamy baseball” nie jest tak łączącą nas siłą, jak ci się wydawało.
Ten sam sport. Te same zasady. Te same dziewięć inningów. I ledwo się znoszą.
A potem, oczywiście, niektórzy kibice powiedzieliby: „Tylko moja drużyna jest uczciwa. Wszystkie inne drużyny to oszuści”.

Continue reading →

Codzienne rozważania_13.11.2026

Potrzebujemy siebie nawzajem

Greg Laurie.
„W swojej łasce Bóg obdarzył nas różnymi darami, abyśmy dobrze wypełniali pewne rzeczy. Jeśli więc Bóg dał ci zdolność prorokowania, mów z taką samą wiarą, jaką Bóg ci dał. Jeśli twoim darem jest służenie innym, służ im dobrze. Jeśli jesteś nauczycielem, nauczaj dobrze. Jeśli twoim darem jest zachęcanie innych, bądź dla nich zachętą. Jeśli jest to dawanie, dawaj hojnie. Jeśli Bóg obdarzył cię zdolnością przywódczą, traktuj tę odpowiedzialność poważnie. A jeśli masz dar okazywania innym dobroci, rób to z radością” (Rzm 12:6–8).


W dzisiejszym nabożeństwie przyjrzymy się następującym słowom zachęty dla wierzących: Potrzebujemy siebie nawzajem

Dzięki całej dzisiejszej technologii jesteśmy bardziej połączeni niż kiedykolwiek w historii ludzkości. Jednocześnie jesteśmy bardziej odizolowani niż kiedykolwiek. Nie jest tajemnicą, że wielu młodych ludzi woli pisać do kogoś SMS-y niż rozmawiać z nim osobiście. Dlatego czasami w ogóle ze sobą nie rozmawiamy.

Ktoś powiedział: „Połączenie sił to początek, pozostanie razem to postęp, wspólne myślenie to jedność, wspólna praca to sukces”. Z pewnością odnosi się to do osób wierzących.

Bóg obdarzył każdego chrześcijanina darami Ducha Świętego. Niekoniecznie są to talenty, czyli naturalne zdolności, z którymi się rodzimy. Są to dary nadprzyrodzone, które Bóg nam daje – dary duchowe.

Continue reading →

Czy Maria miała więcej dzieci po urodzeniu Jezusa?

Rozważ możliwości interpretacyjne tego kontrowersyjnego tematu

Dr Eli (Eliyahu) Girzshel

Mieszkańcy Nazaretu znali Jezusa i Jego matkę, potrafili wymienić imiona Jego czterech braci i widzieli Jego siostry na ulicy (Mk 6,3). Jak ktoś z tak zwyczajnego domu mógł przemawiać z takim autorytetem?
Ich sprzeciw pozostawia nas z pytaniem: czy ci bracia i siostry byli innymi dziećmi Marii, dziećmi Józefa z poprzedniego małżeństwa, czy kuzynami Jezusa?

Gdzie wyląduję i dlaczego zasługuje to na uczciwą debatę
Moim zdaniem, najbardziej naturalną interpretacją jest to, że byli dziećmi Marii i Józefa urodzonymi po Jezusie. Przyjmując ewangeliczne relacje o Jego dziewiczym poczęciu, czyniłoby to z nich jego przyrodnie rodzeństwo ze strony matki. Jednak Pismo Święte nigdy nie nazywa Marii wprost ich matką. To milczenie pozostawia miejsce na inne poglądy, a one zasługują na uczciwe wysłuchanie.

Continue reading →