PoznajPana.pl

Pomóż Rodzinie Piotra
Chrześcijańskie Stowarzyszenie Zwykłe Inicjatywa Stop Wykluczeniu Społecznemu

ZRZUTKA

Opis zrzutki
Pomóż rodzinie Piotra zdobyć bezpieczny dom na resztę życia
Piotr ma 65 lat. Od wielu lat jest jedyną osobą, która opiekuje się swoją rodziną żoną Anią oraz córką Ewą. To cichy skromny człowiek, który nigdy nie prosił o pomoc. Dziś jednak sytuacja zmusza go do tego, by zwrócić się do ludzi o dobrych sercach.

Kim jest rodzina Piotra dla której prosimy o wsparcie?
Ania ( 68 lat) – od 35 lat choruje na ciężką postępującą chorobę neurologiczną, która przez lata odbierała jej sprawność, samodzielność i siły od 15 lat jest osobą leżącą, całkowicie zależną od opieki innych. Jest karmiona przez sondę PEG, wymaga stałej, całodobowej opieki, wyręczenia przy każdej czynności i ciągłego nadzoru.

Ewa (35lat)- córka Ani i Piotra, niepełnosprawna intelektualnie zdiagnozowane ma także małogłowie. Potrzebuje całodobowej opieki i wsparcia w wielu sferach życia.

Piotr (65 lat) – jedyny opiekun obu kobiet, każdego dnia robi wszystko, by zapewnić swojej rodzinie bezpieczeństwo i godne warunki.

Od ponad trzech dekad niestrudzenie walczy o ich dobro, często kosztem własnego zdrowia i sił.

W jakich warunkach rodzina żyje?
Rodzina mieszka w wynajmowanym, starym domu, który nie jest dostosowany do ich potrzeb:

• dom jest nieocieplony,
• ogrzewanie wymaga codziennego palenia drewnem w piecu , co dla Piotra – opiekuna dwóch niesamodzielnych osób – jest ogromnym obciążeniem,
• wokół domu znajduje się duża działka , którą trzeba regularnie kosić i utrzymywać , co jest ponad siły Piotra,
• koszty utrzymania rosną a warunki są coraz trudniejsze,
• Mimo wysiłków Piotra, życie w takim miejscu jest dla Ani i Ewy niewygodne i wyczerpujące. Rodzina marzy o jednym – własnym mieszkaniu, które da im spokój bezpieczeństwo i stabilizację.

Dlaczego potrzebna jest zbiórka?
Piotr znalazł mieszkanie, które mógłby wykupić ( najpierw wynająć- z projektu SIM -Podkarpacie) – niewielkie ale ciepłe, dostosowane do potrzeb osób wymagających opieki. To miejsce, w którym Ania i Ewa mogłyby żyć godnie a Piotr skupić się na opiece, zamiast walczyć z trudnymi warunkami i kosztami utrzymania starego domu.

SIM-Podkarpacie – jest to społeczna inicjatywa mieszkaniowa , realizująca budownictwo społeczne. Zadaniem spółki jest budowa mieszkań na wynajem o niższym czynszu z możliwością uzyskania własności mieszkania, po kilku latach.

żeby jednak móc taniej wynajmować, a później, z a mniejszą już kwotę, wykupić mieszkanie, potrzeba wkładu własnego w wysokości 100000 tysięcy złotych w kilku ratach. Pierwsza rata to 20 tysięcy złotych do końca czerwca 2026 roku.

( Więcej informacji o inicjatywie na stronie : www.simpodkarpacie.pl)

Dlatego Twoja pomoc ma ogromne znaczenie . Dla tej rodziny to szansa na prawdziwy dom, który będzie ich własny i zapewni im spokojną przyszłość .

Każda złotówka przybliżą Piotra, Anię i Ewę do życia w lepszych warunkach .

Do miejsca w którym nie będą martwić się ciężką pracą przy ogrzewaniu czy kosztami wynajmu. Do domu, w którym wreszcie poczują bezpieczeństwo.

Prosimy o wsparcie i udostępnianie zbiórki . Dla tej rodziny to nie tylko pomoc finansowa – to nadzieja na lepsze jutro.

(Tekst może z poza głównego nurtu tematycznego, ale wart zainteresowania – Piotr Z.)

Czego Gavin de Becker nauczył nas o drapieżnikach i jak powinniśmy wykorzystać tę wiedzę.
Dr Robert W. Malone
18 maja 2026 r.

W 1997 roku specjalista ds. bezpieczeństwa Gavin de Becker opublikował książkę zatytułowaną „Dar strachu” . Jest to książka o przewidywaniu przemocy interpersonalnej, która nauczyła pokolenie czytelników, głównie kobiet, rozpoznawać sygnatury behawioralne drapieżników, zanim przemoc nadejdzie. Urok. Wymuszona współpraca. Zbyt wiele szczegółów. Lichwiarstwo. Nieproszona obietnica. Ignorowanie słowa „ nie” . De Becker zebrał je, pracując jako konsultant ds. oceny zagrożeń dla celebrytów, dyrektorów i urzędników państwowych, a także rozmawiając długo z ludźmi, którzy przeżyli zamachy na swoje życie, oraz ze sprawcami, którzy zostali złapani przed ich ukończeniem. Wzory te nie są subtelne, gdy wie się, czego szukać. Są one również, argumentował de Becker, rozpoznawalne z góry przez każdego, kto otrzymał odpowiednie słownictwo.

Gra słów w tytule była celowa. Strach, ten, który pojawia się nieproszony, gdy obcy podchodzi zbyt blisko na pustym peronie metra lub gdy pozornie przyjazna oferta pomocy wydaje się nie na miejscu, nie jest defektem ewolucyjnego poznania. To dar . To mózg robiący dokładnie to, do czego ewoluował: odczytując mały zestaw wskazówek szybciej, niż jakakolwiek świadoma rozwaga mogłaby to zrobić, i odpychający ciało od niebezpieczeństwa, zanim umysł zdąży je dogonić. W studiach przypadków de Beckera, ludzie, którzy zostają zranieni, prawie nigdy nie są tymi, którzy nie zauważyli sygnałów. To ludzie, którzy zauważyli je dokładnie i zignorowali sygnał. Zostali wyszkoleni, aby odkładać to na później. Nie chcieli wydawać się niegrzeczni. Czuli się nieswojo i nie potrafili wyrazić dlaczego, więc odrzucili to uczucie jako paranoję.

To jest książka, która powinna znaleźć się na każdym biurku w czasach pandemii COVID-19. Nie znalazła.

Chcę tu poruszyć kwestię, którą moim zdaniem przeoczył establishment zdrowia publicznego, kontrowersyjna reakcja mediów i szersza kultura, która je konsumowała. Pandemia nie była przede wszystkim wynikiem braku wiedzy specjalistycznej. Była to porażka rozpoznania. Ten sam mechanizm psychologiczny, który zidentyfikował de Becker, mechanizm, który chroni nas przed czarującym nieznajomym za drzwiami, był atakowany na skalę populacyjną przez aktorów instytucjonalnych, których interesy nie były zbieżne z naszymi. A także przez niektórych z najgłośniejszych dysydentów. Atak ten w dużej mierze się powiódł. Oszustwo, po obu stronach, zadziałało.