Muzułmanska pani minister Baronowa Warsi wzywa chrześcijan, aby stanęli w obronie swojej wiary.

http://www.dailymail.co.uk/news/article-2100751/Baroness-Warsi-Muslim-minister-calls-Christians-stand-faith.html

(…) Christians and politicians reacted with dismay after a judge overturned centuries of custom by stopping a town hall in Devon putting prayers on the formal agenda.

Lady Warsi will say that centuries of Christianity have shaped British culture and civilisation and will praise faith for ‘inspiring, driving and motivating’ good works.

‘You cannot and should not extract these Christian foundations from the evolution of our nations any more than you can or should erase the spires from our landscapes,’ she will say.

Autor tekstu: Ranbir Singh
Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska

http://www.racjonalista.pl/kk.php/s,7762

W przemówieniu z 22 sierpnia 1939 r. Hitler zagrzewał swój volk do bezlitosnego masakrowania mężczyzn, kobiet i dzieci gorszej rasy słowiańskiej w planowanym najeździe na Polskę. Zakończył to przemówienie mrożącymi krew w żyłach słowami: „Ostatecznie, kto pamięta dziś o zagładzie Ormian?”

Oczywiście nie tylko Ormianie zostali zapomniani. Także naród Asyryjczyków był głównym celem osmańskiej polityki świadomej eksterminacji pradawnych narodów chrześcijańskich na Bliskim Wschodzie. Często było to prezentowane jako wzór dokonanego przez nazistów Holocaustu, w którym w imię czystości rasowej wymordowano sześć milionów Żydów. Tym, co czyni to tym bardziej przejmującym, jest jeszcze jeden niewygodny fakt, który się w tym wszystkim zazwyczaj ignoruje. Przez lata karmiono nas informacjami, że Izrael jest państwem apartheidu i że syjoniści narzucili niechciany kolonializm na palestyńskich tubylców. Jeśli jednak spojrzymy wstecz na samą genezę projektu syjonistycznego, znajdziemy żydowskich pionierów z Europy tworzących małe społeczności i zmieniających w ziemię uprawną miejsca, gdzie była pustynia i malaryczne bagna, rzadko zamieszkałe przez nomadycznych Beduinów. Ta ziemia została legalnie kupiona od władz osmańskich, niemniej zaalarmowało to w wystarczającym stopniu Wysoką Portę, by kalifat umyślnie zaczął osadzać w tym regionie Czerkiesów, Egipcjan i krymskich Tatarów. Sułtan Abdulhamid II szczerze przyznał, że czyni to, ponieważ nie chce, by Palestyna stała się „drugą Armenią”.

Kwestia uznania ludobójstwa Ormian stała się przedmiotem niedawnego konfliktu na wysokim szczeblu dyplomatycznym między Francją a Turcją. Francja uczyniła przestępstwem negowanie ludobójstwa Ormian, co nowoczesna, świecka Turcja nadal czyni oficjalnie. Ze swej strony Turcja oskarżyła Francję o popełnienie ludobójstwa na tubylcach przy kolonizowaniu Algierii. Także w tym wszystkim jest coś głęboko przejmującego. Ataturk zwrócił się właśnie do Francji w swoich wysiłkach uczynienia Turcji świeckim, nowoczesnym i cywilizowanym narodem. Jego modelem była Rewolucja Francuska i z dumą uważał się za produkt Oświecenia. Ale tak samo jak Francja dławiła różnorodność dla osiągnięcia ideału wspólnego obywatelstwa, tak świecka Turcja narzuciła homogeniczną tożsamość etniczną na to, co pozostało z Imperium Osmańskiego. Kurdom odebrano prawo bycia Kurdami i byli pejoratywnie określani jako „Turcy górscy”. Czy to było tak różne od algierskich dzieci czytających w szkole podręczniki historii, które zaczynały się od słów „Nasi przodkowie, Gallowie”?

Teraz, kiedy w 2011 r. wybuchły rewolucje arabskie, były optymistyczne i naiwne oczekiwania, że nowe rządy skierują swoje państwa ku tak okrzyczanemu modelowi tureckiemu, który podobno podkreśla świeckość i demokrację. Stwierdzenie, że było to chwytanie się słomki, jest niedopowiedzeniem. W każdym razie, obecnie jest oczywiste, że te nowe państwa będą miały rządy w salafickim stylu, zastępując pro-zachodnie despotyzmy, które chociaż nie były „salafickie”, ale z pewnością nie były ani umiarkowane, ani świeckie.

c.d. w powyższym linku (…)

chciałem się zapytać, czy masz gdzieś dostęp do słowa Boba Jonesa co pisałeś poprzednio. Bardzo mnie to zaciekawiło.
Dzięki za to co wpisałeś bo mam takie same wrażenie.

- „Widzę dziś jaśniej niż kiedykolwiek, że nawet największe kłopoty naszej ery wyrastają z czegoś, co jest tyleż godne podziwu i zdrowe, co niebezpieczne – a mianowicie z niecierpliwego pragnienia polepszenia losu bliźnich.”

Sir Karl Raimund Popper

Tak naprawde mój wycinek do Gender Mainstreaming to tylko wierzchołek piramidy „dewiacji i patologii” jakimi wzbogaca nas od ponad 4 dekad „Genearcja 68″.

GŁOSY ZZA ODRY – XXV

http://www.tomaszgabis.pl/?p=750

Np. Czytając ten pow. artykuł nie majacy wpierw nic wspólnego z tytułem „8 mitów (i prawd) o męskim autorytecie/władzy” … a tu nagle :

„W październiku tego roku uniwersytet w Trewirze, a dokładniej rzecz biorąc jego jednostka nosząca nazwę Centrum Badawcze Historii i Kulturoznawstwa, zaprosił go na cykl wykładów poświęconych antropologii wojny. 17 października prof. Martin van Creveld wygłosił pierwszy wykład „Mężczyźni, kobiety, gry wojenne i kultura”. Następnego dnia reprezentanci organizacji lewicowych: opanowanego przez lewicę samorządu studenckiego (AStA), Związku Zawodowego Edukacji i Nauki, Niemieckiego Zrzeszenia Związków Zawodowych, Zielonych, Młodych Socjalistów i Partii Lewicy rozpętały kampanię przeciwko żydowskiemu uczonemu, oskarżając go o to, że głosi poglądy „antykobiece, militarystyczne, wulgarne pod względem naukowym i prymitywne pod względem metodologicznym”. W liście do władz uczelni napisali: „Jesteśmy przerażeni i oburzeni faktem, że Martinowi van Creveldowi oddano do dyspozycji uniwersytet jako przestrzeń publiczną. Wzywamy odpowiedzialne władze do natychmiastowego wyciągnięcia konsekwencji. Wydarzenia te są policzkiem dla wszystkich ludzi uniwersytetu, który musi być wolny od dyskryminacji i dążyć do równouprawnienia płci”. Inicjatorzy nagonki napisali, że ten, kto jak van Creveld, kwestionuje to równouprawnienie, nie może nauczać na niemieckim uniwersytecie. Ponadto zarzucili mu, że jest antyizraelski, co zapewne miało swoje źródło w tym, że prof. Martin van Creveld, uchodzący za „krytycznego” syjonistę, krytykuje m.in. udział kobiet w armii izraelskiej, uważając, że obniża to jej siłę bojową.”

p.s. We współczesnej Europie można wyjść na ulicę, spalić flagę z gwiazdą Dawida przy aplauzie rozrechotanego tłumu i spokojnie wrócić do domu. Niech jednak ktoś spróbuje zaprotestować przeciwko budowie meczetu w jego okolicy – zostanie przez lewicę publicznie odsądzony od czci i wiary, napiętnowany jako rasista i islamofob. Ta sama lewica wiedzie dziś prym w groźnej antyżydowskiej retoryce. Hipokryzja lewicy nie zna granic, szczególnie wtedy gdy poddają „ewaporacji” niewygodnych nonkonformistów jak Martin van Creveld.

Fbook, ze swoją „znikomą publicznością” – jeżeli chodzi o prawa autorskie – nie jest raczej aż za cudownym miejscem na wyrywek artykułu pana Tomasza Gabisia (Publicysty, tłumacza, wydawcy „Stańczyka”) aczkolwiek jest ten wyrywek tłumaczeniem orginału ze strony niemieckiego wydawnictwa „KOPP Verlag”, to warto jednak uczcić pracę pana Tomasza podając zrodło naszych komentarzy

http://www.tomaszgabis.pl/?p=745

Przygody lobby Gender Mainstreaming niestety nie są śmieszne, lecz przerażająco niebezpieczne dla całej Mankind. Publicysta Lion Edler („Junge Freiheit”, „eigentümlich frei”) uważa, że w Niemczech panuje wszechobecny lęk przed wszystkim co męskie. Jak skonstatował medioznawca i filozof Norbert Bolz: „Po denazyfikacji, przychodzi czas na demachoizację, zamianę mężczyzny w domowego pieska, o którego trzeba się troszczyć; w ostatecznym rozrachunku chodzi o wytępienie dumy i ambicji”.

Ten stan świadomości najlepiej wyraża fakt, że według niemieckich pedagogów pistolety na wodę to „broń”! W Europie, zdaniem Edlera, postępuje proces mentalnej ciotyzacji społeczeństwa, jej epicentrum są postenerdowskie Niemcy. Dominuje lewicowa odraza wobec wszystkiego co twarde, mocne, męskie, niemieckie i prawicowe. Propaguje się wieczne samobiczowanie i masochistyczne skupianie się na czarnych kartach historii, obrzydza takie uczucia i cechy charakteru jak duma, pewność siebie, ambicja i wola walki. Rezultat: społeczeństwo wymoczków, reagujących na zagrożenia jak bojaźliwe mimozy.

Mięczakowatość i beksowatość niemieckich elit widać na każdym kroku. Podając się do dymisji minister obrony Karl-Theodor zu Guttenberg wyznał, że jest „u kresu sił”, i czuło się, że zaraz się rozpłacze. I taki mięczak miał dowodzić wojskiem! Drugi beksa, prezydent Horst Köhler, ten autentycznie miał łzy w oczach, kiedy oznajmiał o swojej rezygnacji, a ustąpił, ponieważ, jak oświadczył z całą powagą, nie szanuje się jego urzędu. Biedaczek, nic tylko współczuć i po główce pogłaskać. Walka z męskością jest ważnym elementem polityczno-symbolicznej praktyki w realnie istniejącej socjalno-pedagogiczno-feministyczno-antyfaszystowskiej, postenerdowskiej republice. Rzecz jasna, nie robi ona żadnego wrażenia na motłochu, na młodocianych przestępcach terroryzujących szkoły, na chamach i brutalach rozpychających się na ulicach i w codziennym życiu.

„Małe zielone diablątka”

http://www.freitag.de/alltag/0907-kinder-oekologie-terrorismus-erziehung

Są młode, wojownicze, zielono najeżone – i częstą plagą. Podjudzane przez nauczycieli maluchy chcą uczyć swoich rodziców stania się lepszymi ludźmi.

5letnia Rosa monitorująca pochmurnie paszport taty (autor)

- „Ile razy poleciałes samolotem do Ameryki?”

- „Około 40 razy”

- „A ile zasadziłes drzew?”

„Ani jednego”.

„Powiem pani White.”

Palestinian Authority Mufti calls for genocide of Jews quoting Islamic Hadith

http://www.youtube.com/watch?v=713KKTjfqS4&feature=player_embedded

A ponizej aktualny rezonans teokratycznej ideologi pokoju na jego nowomowe „miłosierdzia”

„ONE NATION FOR NEW HOLOCAUST”

http://www.youtube.com/watch?v=zzWkEK9CRsE&list=FL9LeIqcvwQnA2alRyRf0Rxw&index=1&feature=plpp_video

A artykuł zaraz poprawię,.. tzn. formatowanie

http://www.keuk.vgh.pl/readarticle.php?article_id=20

Abul Kasem to były muzułmanin oraz autor setek artykułów i szeregu książek o islamie, w tym “Women in Islam”. Jest współautorem książki Leaving Islam – Apostates Speak Out oraz Beyond Jihad: Critical Views From Inside Islam.

FP: Abul Kasem, serdecznie witamy na stronach Wywiadów Frontpage.

Kasem: Dziękuję. Bardzo mi miło, że magazyn Frontpage zechciał przeprowadzić ze mną ten wywiad.

FP: Czy może nam Pan trochę opowiedzieć o swoim duchowym i intelektualnym rozwoju?

Kasem: Urodziłem się w Bangladeszu, gdzie uczęszczałem do świeckich szkół. Byłem tam poddawany ścisłemu rygorowi religijnemu, regularnie słuchałem też kazań. Nauczany przez mego ojca, zapamiętałem w dzieciństwie szereg podstawowych wersetów Koranu nie rozumiejąc z nich ani jednego słowa, ponieważ, tak jak prawie wszyscy muzułmanie w Bangladeszu, mój ojciec nie znał znaczenia słów arabskich. Wiedział tylko jak po arabsku należy Koran czytać i jak go recytować. Kiedy miałem dziewięć lat przeciętny mułła nauczył mnie islamskich rytuałów (tj. modlitw, ablucji, postu) oraz poprawnej recytacji Koranu. Nauczył nas też, że muzułmanie są jedynymi dziedzicami Ziemi, że nigdy nie wolno nam mieszać się z nie-muzułmanami, że musimy ich nienawidzieć, oraz słownie upokarzać, a jeśli to możliwe – także fizycznie.

Gdy trafiłem do szkoły średniej odkryłem świat poza islamem. Poznałem kilku Hindusów oraz dwóch chrześcijan. Zobaczyłem, że miłują oni pokój i są wyjątkowo uprzejmi, szczerzy i sympatyczni. Niestety w tym okresie w Indiach oraz w Bangladesz (wtedy znanym pod nazwą Wschodniego Pakistanu) wybuchły zamieszki społeczne. Jeden z moich hinduskich przyjaciół został brutalnie zamordowany przez islamskich fanatyków. To doświadczenie, kiedy to zobaczyłem zmasakrowane ciała mojego kolegi, jego rodziców i rodzeństwa, mocno wpłynęło na moje późniejsze życie. Kiedy rozmawiałem o tym z kilkoma (umiarkowanymi) muzułmanami powiedzieli mi oni, że Hindusom należała się śmierć; gdyż w naszym muzułmańskim kraju nie powinno być żadnych Hindusów. Wtedy też dowiedziałem się od nich, że za zabijanie niewiernych islam obiecuje wielką nagrodę.

W ciągu paru lat nasza walka o autonomię przybrała kształt Ruchu Wyzwoleńczego, dążącego do wyzwolenia spod ekonomicznej i politycznej dominacji Pakistanu Zachodniego, który był państwem czysto islamskim. W 1971 Islamska Armia Pakistanu dokonała ludobójstwa zabijając około 3 miliony Bengalczyków, i gwałcąc około 250000 bengalskich kobiet. Miejscowi islamiści pomagali w tym barbarzyństwie jak się tylko dało. Swoje działania usprawiedliwiali Koranem, hadysami i prawami szariatu. Po zdobyciu niepodległości mówiłem o tym wszystkim z miejscowym imamem. Ten wyciągnął Koran, przeczytał parę wersetów i powiedział mi, że ludobójstwo i masowe gwałty na kobietach są w islamie stuprocentowo usankcjonowane. Powiedział też, że bengalscy muzułmanie zboczyli z drogi prawdziwego islamu, i jako tacy zasługują na karę Allaha, a armia pakistańska zrobiła to by nas oczyścić. Zszokowany zdecydowałem się wtedy przeczytać islamskie źródła teologiczne.

To co odkryłem przeraziło mnie. Było dla mnie nie do zrozumienia, że religia, rzekomo religia pokoju, może zawierać w sobie tyle mrożących krew w żyłach, straszliwych, barbarzyńskich wersetów, zwyczajów i praw nakłaniających całą islamską społeczność do rzezi niewiernych i nie-za-dobrych [niezbyt prawowiernych] muzułmanów. Dostęp do oryginalnych książek i internetu dał mi więcej możliwości poznawania prawdy i jej przekazywania. Zacząłem być pod wielkim wrażeniem tekstów napisanych przez mówiących prawdę rozmaitych krytyków islamu.

c.d. wywiadu w powyższym linku (…)